De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Waarman's ogenblik

Vlaardingen overleeft slag na de Slag

Vlaardingen overleeft slag na de Slag

In zijn uppie kan Waarman niet zoveel, maar als andere inwoners hem een voorzet geven kopt hij de bal soms in. Een enkele keer is een nipte beroering met de grote teen voldoende. Feit is dat Vlaardingen een bron is van vermakelijke invallen en de columnist er met het toetsenbord iets aanstootgevends van maakt. Als je weet dat je scherpe tackles worden gelezen, dan pleziert het je op voorhand dat er reacties komen: boos, of mensen die je mening delen.

Van leermeester Dick van der Lugt leerde Waarman dat een column die iedereen toejuicht geen beste is. “Het moet schuren,” aldus de eminence grise, die inmiddels zijn door Vadertje Staat betaalde jaren in de Oriënt doorbrengt.

En dus wijst Waarman wekelijks de stad en haar inwoners (on)terecht.

“Schrijvertje van me, je houdt er geen rekening mee dat mensen die werken ook fouten maken in hun drang de stad te optimaliseren,” zegt Waarvrouw meerdere malen hoofdschuddend. “Je drukt ze in een hoek waaruit het soms lastig vluchten is.”

Dat het met een vergrootglas beslommeringen nader toetsen niet tot ieders tevredenheid geschiedt, daar heeft Waarman maling aan. Als hij ook maar vermoedt dat er van ambtelijke spielereien sprake is, staat de eerste regel al op zijn beeldscherm. Door de bevolking betaalde onkunde? Daar heeft hij niet veel mee. Dan transformeert zijn pen annex toetsenbord tot zwaard en als een klassieke houwdegen zwaait hij ermee rond, dat Damocles er duizelig van zou zijn geworden.

“Heb je niet gezien dat de intentie goed was? Heb je niet in de gaten dat veel mensen die Slag in de herhaling met plezier hebben meebeleefd? Geen suffe tentoonstelling achter glas maar oorlog om het echie. Een schilderij waard dat best door Robert Daalmeijer kan worden geschilderd.”

Maar het gesjacher gaat door, weet Waarman. Gelden verdwijnen, bouwtempi die te kort schieten, ambtelijke corruptie, maffiosi op het pluche, de belastingontduiker wordt gestraft en met de gelden wordt op een tropisch eiland feest gevierd. Beschaafde mensen die op schurken stemden tot ze minder links signatuur gingen geloven. Maar de lezer begrijpt, dat kan Vlaardingen niet zijn.

Een columnist houdt zich niet afzijdig: hij gaat voorop in de strijd en de lezer oordeelt hoofdschuddend, scherp en vol leedvermaak. En verder, ’s avonds weer een zeepkistenserie of een in delen gehakte film vanwege de commercie. Iedereen kan de rambam krijgen, eens zal het ook hier leefbaar zijn.

We hoeven alleen maar te wachten tot de geschiedenis zich herhaalt: als het kwaad met praten geen halt kan worden toegeroepen slaan we er gewoon een keertje op. Dat deden we 1.000 jaar geleden al. Tot feestelijke heropvoering toe.

Feit is dat oneerlijkheid van je af schrijven rust en kalmte genereert, of op zijn minst het gevoel geeft van een eerlijk en beslissend schijngevecht. Het maakt het leven draaglijk. Vrede komt over je en morgen weer een dag. Nu is de tijd van het politiek reces bijna gekomen. Vlaardingen en haar raadsheren en -dames zullen zes weken schitteren in de zon. En omdat de meesten nieuw zijn als nooit tevoren.

1 commentaar(en) op artikel "Vlaardingen overleeft slag na de Slag"

Een groot man zei ooit: Vlaardingen, het middelpunt van het universum.....

Es verdad !

Door: Catalunya Op:

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: