De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Alweer buiten mededinging II

Stadsgedicht

Stadsgedicht

Het druppelt gedichten op de kokosmat van De Vlaardinger. Allemaal buiten mededinging, want op voorhand geplaatste rijmelarijen doen niet mee in de race naar een nieuw stadsdichterschap. Het is maar dat je het weet.

Dit keer vertoont de anonieme inzending grote overeenkomsten met het zogenaamde hekeldicht. Maar of het dan per definitie een leugen is, dat is nog maar de vraag. het is in ieder geval alleszins de moeite van het (her)lezen waard en dat kan niet van elk gedicht worden gezegd.

De stad van huiden en palen
Lijkt moeite te hebben de toekomst te halen
Waar het eens heeft gelachen
Gebruld en gefeest
Is het niet langer de plaats
Waar je eens moet zijn geweest

Binnen en buiten
Het volk mort
Tranen met tuiten
Hart uitgestort
Hoe dichter bij Dordt
Hoe rotter het wordt
Hoe dichter naar hier
Zo dood als een pier

De stad van schelvis en pekel
Mist zijn visvangst het ergst
Niks geen stoere helden of mannen van ijzer
Weg Jan, Piert, Joris en Corneel
Alleen hipsters met baarden
Daar vaar je geen kaap’ren mee
Wint zeker geen Zilvervloot
De stad is te gronde, het volk is dood.

1 commentaar(en) op artikel "Stadsgedicht"

dit gedicht doet mij denken aan wijlen Ruud van Houwelingen als hij over Goudriaan schreef en daarbij zijn pen in de azijn zou dopen.

Dit waren zijn eigen woorden.

Door: Cees maree Op:

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: