De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Grande finale in de (s)luier gesmoord

Ton Lebbink: ‘Mecano? Muzikaal speelgoed!’

Ton Lebbink: ‘Mecano? Muzikaal speelgoed!’

‘Stop, ik verbied je mij een anderhalfje te serveren,’ haalde Ton Lebbink ongemeen fel uit naar wat nota bene zijn favoriete dienster, de immer bevallige en oogstrelende Caroline, heette te zijn. Zij verbleekte als wit beddengoed op grootmoeders grasveldje onder een koesterende zon.

‘Het is nu theetijd. Laat het zakje Earl Grey gerust in het kokende nat zakken, twee minuten trekken is een mooi gemiddelde en tot slot vier klontjes suiker en een schot citroensap om het zoete te camoufleren.’

Toen de dampende thee enige minuten later, onbegrepen aangestaard door Caroline en enige nog net niet tot het meubilair behorende gasten voor de dichter stond, begreep het oude baasje in ketelpak als enige dat Ton Lebbink aan de vooravond stond van weer een nieuwe levensfase. Hij was een stuk ouder en herkende veel van wat zijn jongere vriend allemaal vermocht. Hij was de vaderfiguur die je binnen de horeca wel vaker tegenkomt, maar dan eerlijk en gemeend.

Café Helmers c.s. had vandaag eens niet te maken met een halsstarrige dichter, noch met een dwarse poëet. Maar met een sluimerende muzikant, een opgefokte drummer, die het uiteenvallen van Mecano (de band, niet het speelgoed) nog altijd niet had verwerkt.

Met een mnemotechnische roffel op de toog, waardoor menigeen werd opgeschrikt, herinnerde Ton Lebbink zich een rampzalige tour die het noorden van Frankrijk betrof en waarin de halve band het echte noorden werkelijk kwijt was, waarna de eenheid voorgoed was verdwenen.
   Van nu af was Mecano slechts speelgoed voor de jongeling met technische inborst en de solitaire muzikant met kunstzinnige aspiraties.

Het was de tijd waarin Paradiso de ruggengraat vormde van hun oefenbestaan, hun progressieve études eindigden niet zelden als succesvolle invalbeurt als er een artiest of muzikaal gezelschap om, en in sommige gevallen nog altijd onopgehelderde redenen, deze muziektempel niet veel later of veel te laat aandeed om het publiek te geven waar ze blijkens hun ticket recht op hadden.

Zodra Mecano over de rand vanuit het backstagegedeelte stapte en het podium betrad barstte het klankhongerige publiek steevast in een enthousiaste hashwolk uit. Ja, die grenzeloze vrije tijd was het en tabak nog lang niet zo schadelijk als vandaag de dag nog wel eens wordt beweerd.

Mecano bezat de muzikale kracht het geleidelijk talrijker wordend publiek met een kwadratisch vermogen almaar meer te boeien. Daar droegen de elpeehoezen, waarop steevast een kunstzinnige expressie van het langwerpige gaatjesspeelgoed, gefabriceerd door geestelijk vader Dirk Polak, stevig aan bij.

Mecano, het heeft niet lang genoeg mogen duren. Het was die vroeg jaren tachtig van de voorbije eeuw gewoonte kortstondig te schitteren, de hardnekkige modderraars buiten beschouwing gelaten, om dan direct over te stappen op een ander gezelschap of een baan met serieuze carrièremogelijkheden aan te gaan. Muziek? Een korte en jeugdige zonde waarin geen pensioen terug te vinden viel. Inmiddels weet de wereld beter.

Het oude baasje in ketelpak bood Ton Lebbink nu en lange tijd later dan alinea één, zwijgend een anderhalfje. De ex-schilderijenvervalser ontwaakte daarop uit zijn dromerige lethargische schaduwwereld, glimlachte melancholisch, zei: ‘Proost, ouwe!’ en schaarde zich vrij snel weer onder de rest van de mensen.

DE BLEEK

Hoort gij de Bleek de nacht ontbraken?
Hoort gij hoe scheurbuik de Bleek ontleedt?
Hoort gij slakkengangen pruimen
als een schorre wielewaal de Bleek betreedt?

Hoort gij mopperende dorpjes?
Hoort gij gekissebis, gestroppenpot?
Hoort gij zuchtende boeren slaken
als een schorre wielewaal de Bleek betreedt?

Als de zonnevlek van eergister
waart een sproetkop halfstok rond
Een kroegbaas tilt haar schort op
Schorre wielewaal betreedt de Bleek

Guillotine Sjovis

 

Laat een reactie achter

Door het invullen en verzenden van dit formulier, wordt je naam, e-mailadres, IP-adres en inhoud van je reactie bewaard in de database van ons content management system voor deze website. Alleen je naam en de inhoud van je reactie zijn zichtbaar voor de lezers van de website. De redactie/beheerder van deze website kan je per e-mail naar het door jou opgegeven e-mailadres door middel van een persoonlijk bericht een reactie geven.
Reactie toevoegen

Theme picker

Meest gelezen:

Theme picker