De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

‘Donker is de Kalverstraat …’

Ton Lebbink: ‘Dichtzin!’

Ton Lebbink: ‘Dichtzin!’

‘Je zit vandaag wel erg op je praatkruk, Ton Lebbink,’ zei dienster Caroline. ‘Er zit een hemels gedicht te broeden,’ zei de poëet. ‘Ik heb speciaal een nieuw zwart opschrijfboekje en een dito kleur meest gegeten pen gekocht.’ ‘Ik vind dat je de laatste schrijft alsof de duivel je op de hielen zit,’ zei Caroline.

Ze hielp een andere klant op het terras en kwam snel terug. Ton Lebbink nipte tezelfdertijd een ijskoud slokje jenever en klokte een stevige slok bier; het was dorstig weer. Het hele jaar door al.

‘Ja,’ zei de ex-portier van Paradiso. ‘Het zal hem in de zon zitten dat ik literair zied als een Kukident-bruistablet.’
   ‘Ik wil je nog wat hierover vragen,’ zei de dienster-amant. ‘Je hebt na de stormachtige vroeg jaren tachtig dichterlijk een bestaan onder de radar verkozen. Was de rek eruit? Was je opgebrand? Had je geen zin meer? Of was de inspiratie-emmer leeg?’
   ‘Ik ben op mijn hoogtepunt gestopt met straffe gedichten op vinyl te zetten en gesteund door een stomende band achter mijn kont. Daarbij, mijn goede voorbeeld deed iets te veel volgen door duidelijk minder getalenteerde collegae; Jules Deelder uitgezonderd en misschien Tom America, die met onder andere Henny Vrienten gedichten van Jan Hanlo van muziek heeft voorzien.’

Weer een klant en weer twee slokken.

‘Het is vreemd dat je toch steeds de taalgrapperij bezigt, al is het op je eigen Facebook-pagina en in de herhaling bij die gozer van De Vlaardinger. Ik heb ze laatst geteld, die verhaaltjes, het zijn er een goede 500. Een mijlpaal. En, het moet gezegd, de meeste van die vrijdagse bijdragen zijn erg leuk, inventief en alleszins het lezen waard. Je zou er eens een selectie uit moeten bundelen.'
   ‘Je moet zien dat ik die Jetro E Poe, zo noem ik hem maar, eerst geeneens een interview wilde geven.’
   ‘Waarom eigenlijk niet?’
   ‘Ik was te lang uit de picture, vond mezelf, en we spreken van 2011, niet meer de belangstelling waard. Maar via Diana Ozon is het er toch van gekomen met dit langlopende verhaal als resultaat. Hij is een beetje gek, die schrijver, maar hij heeft een hersenkronkel die ik wel herken. Spielerisch en ondeugend zoeken naar originele woordcombinaties.’
   ‘En voor een langzaam groeiende groep mensen blijf je in het middelpunt van de belangstelling. Dat is ook wat waard al weet ik dat dit niet is waar je als eerste aan denkt.’
   ‘Soms gaat hij wel wat ver,’ zei Ton Lebbink met een brede glimlach, ‘door te stellen dat ik sta te kletsen met de leden van de Golden Earring, Di-Rect of in Café Helmers aan tafel zit met De Dijk, hun onvolprezen gitaartechnicus Pattu of wijngoeroe Ilja Gort.’
   ‘Dat is schrijvers eigen; een schepje jus extra over de piepers. Muzikanten en dichters zijn immers ook meest eigenheimers.’

‘Ik mag dit misschien niet zeggen,’ zei Caroline schalks, ‘maar we hebben er wel extra omzet door van toeristen en dagjesmensen die de verhalen serieus nemen en quasinonchalant en onwetend komen hangaround-drinken.’
   ‘Dat verzin je terplekke, zei Ton Lebbink.
   ‘Dat denk je maar, zei Caroline. Ze keek haar Midnight Bed Cowboy met een plagende glimlach aan. ‘Nog een anderhalfje? Of is het al tijd voor koffie?’
   De ex-frietbakker van de FeBo gaf haar een vette knipoog, opende zijn nieuwe zwarte aantekenboekje en pakte zijn nieuw als nagel BIC. Hij begon te schrijven:

DONKER IS DE KALVERSTRAAT

Donker is de Kalverstraat. Een defensieve straat …
Aan een paal verboden te parkeren, een fietswiel aan een ketting.
Het mist het mist het mist het mist en het stoplicht springt op groen.

Ik heb het reservebergje opgesnoven.
Ik heb het reservebergje opgesnoven.


Het reservesnuifje opgeborgen. Schuldcomplex?
Wat een woord … Jij hebt een schuldcomplex!
‘Ja, en jij een hersenschudding. Wat the fock man, braaf zo braaaaaaaaaaaaaf.’

Donker is de Kalverstraat. Hier en daar een rotte appel.
Rolluiken startklaar. Lichte racefietsen met zware kettingen.
De eeuwige strijd tussen wismiddel en graffity en zessen luiken toe
en wij zijn aan de beurt …

Koninklijk goedgekeurd. Koninklijk goedgekeurd.

 

Laat een reactie achter

Door het invullen en verzenden van dit formulier, wordt je naam, e-mailadres, IP-adres en inhoud van je reactie bewaard in de database van ons content management system voor deze website. Alleen je naam en de inhoud van je reactie zijn zichtbaar voor de lezers van de website. De redactie/beheerder van deze website kan je per e-mail naar het door jou opgegeven e-mailadres door middel van een persoonlijk bericht een reactie geven.
Reactie toevoegen

Theme picker

Meest gelezen:

Theme picker