De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Waarman's ogenblik

OV? Oh, Vergeet het maar!

OV? Oh, Vergeet het maar!

Waarman sprak met een zo op het oog keurig heer. Strak in het zomerpak alsof ‘ie zo uit Max Havelaar was weggelopen. Fijne dictie, waar het gemiddelde raadslid annex collegedeel nog het een en ander van kon leren, en een verder vriendelijk voorkomen zoals je tegenwoordig nog zelden treft. 

Of Waarman even tijd had. Hij trakteerde op een bak koffie, gesecondeerd door een klein glaasje. Daar had de columnist wel oren naar. Toen een struise dienster de bestelling keurig had uitgeserveerd stak de man een stevige sigaar op. ‘Dat belooft wat,’ mompelde Waarman met een glimlach en draaide zelf moreel geheel schuldvrij een Zware van de Weduwe. 

‘Ik heb een idee. Een plan zo u wilt,’ stak de man van wal. ‘U kent van het technisch en organisatorisch getrut van de bovengrondse metro. Dat stuk OV waar men maar geen gang in krijgt. Een traject tussen Schiedam en Hoek van Holland vice versa, waar gras tussen de bielzen doorschiet en verhongerde zelfmoordenaars skeletbreed aan de ijzers zijn geketend. In afwachting van een metro.' 

Hij nam een trek aan zijn sigaar, die sportieve longen deed vermoeden. De daaropvolgende rookwolk liet omringend alarmbellen rinkelen. De jongste brand aan de Koningin Wilhelminahaven had er aardig ingehakt, in het lokaal moraal. Waarman nam een appelig nipje en keek even rond. Hij hield niet van sirenes of het moesten vrouwen uit een verhaal van wijlen Odysseus zijn. 

‘Mijn naam doet er overigens niet toe,’ sprak hij tussen neus en lippen door. ‘Dat maak ik wel uit,’ riposteerde Waarman. ‘Die slag is u,’ lachte de heer Dimitri Frenkel Frankenstein. Want eerlijk is eerlijk; hij was verre van mooi. 

Hij bestelde nogmaals koffie met Calvados. De zon brak door. Waarman zat prettig en hoewel een gedrocht, was de heer D.F.F. een onderhoudend causeur. Hij zei:
  ‘Het zou “mooi” zijn als vanaf de dag dat die vermaledijde Hoekse Lijn eindelijk gaat tuffen, laat ons voorspellen met de inmiddels ingeburgerde mistige bol: 1 augustus 2019, hoewel wellicht wat aan de optimistische kant, dat zeker wel, de potentiële reizigers voor dat traject, zeg maar de gedupeerden van dit millennium, als een vorm van protest de Hoekse Lijn zeker nog even een week lang links laten liggen. Dus gewoon nog één week langer op de alternatieve en gehandicapte manier blijven reizen.’ 

Waarman keek wat glazig naar D.F.F, dat kon natuurlijk ook aan de met gulle hand geschonken Calva’s liggen, en zei: ‘Een pracht van een plan. Maar hoe geven we hier handjes en voetjes aan?’ 

Wordt vervolgd? 

Vrij anoniem maar daarom niet minder gemeend mikte de heer D.F.F. bij zijn vertrek en passent nog twee adressen ter tafel. Het waren de Jacob Catssingel te Breda en Drevenpark Vlaardingen. Hij noemde er ook nog huisnummers bij, maar die zijn Waarman, whiskykundig rekenwonder als hij is, geheel ontgaan. Weet iemand, oh iemand, wat hij hiermede heeft bedoeld? 

Walman: ‘Ik heb hier een adres. Dat stond in mijn boekje bij de J.’
Biermaker: ‘Oh jee!’
Walman: ‘En hier, wat verderop eentje in Breda. Maar die staat om mij onbekende redenen bij de W.’
Biermaker: ‘Ach en wee.’

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: