Komt het ooit nog goed met Vlaardingen?

Komt het ooit nog goed met Vlaardingen?

Donderdag 5 september is het luie reces officieel beëindigd en gaat de politieke bestuursclub 35 + 5 op het stadhuis wederom noest aan de slag met de raadskamers. Dat is een zogenaamd rondetafelgesprek inzake de toekomst van het armoedebeleid. Noem het de Toekomstvisie 2020-2040 en een initiatiefvoorstel publicatie verantwoordingen fractievergoedingen 2018 zullen de revue passeren.

Groen Links of Rechts?

Groen Links of Rechts?

De ex-wethouder van democratisch socialistische statuur met christelijke inslag verveelde zich. Na zijn al-dan-niet gedwongen vertrek zat hij weliswaar ruim in zijn tijd, maar een stuk krapper in de allesbehalve stevige was. Goed, hij had een huis met een tuintje. Maar groene vingers? Daar stond zijn politiek ras niet bepaald om bekend.

Zomerfeesten

Zomerfeesten

Als je er op het gemak eens goed over nadenkt is Vlaardingen allesbehalve een saaie zomerstad waar niets valt te beleven, en hijst de ware muzikale stapper zich maar weer van de Westhavenplaats naar ’t Hof of Oranjepark om daar, ongemakkelijk staand op wankele houten vlonders en als het tegenzit tot de enkels in de boerse prut, een duurbetaalde pils uit plastic soldaat te maken.

Zonnige en natte komkommertijd

Zonnige en natte komkommertijd

Ach, de zomer. Dat is het jaargetijde waarnaar we allemaal snakken. Maar eenmaal in volle gang vervloeken we het gelijk een keuterbaas die ressorteert onder het ministerie van Land- & Tuinbouw. Te droog is funest, maar te nat weer niet best. En vergeet de aanstaande wespenplaag vooral niet.

K*tzooi, dat Vlaardingen!

K*tzooi, dat Vlaardingen!

Het is al heel lang geleden dat Vlaardingen een hele goede en daadkrachtige burgermeester heeft gehad. En eigenlijk ook een goede gemeenteraad met mensen die een invoelend geweten hebben en zich inzetten voor de noden van de stad en niet alleen maar met hun eigen ego bezig zijn.

Meest gelezen:

De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Lieve Peter antwoordt gegroefd en bedroefd

Dappere Britt herrijst

Dappere Britt herrijst

Lieve Peter,

Hier ben ik weer, na drie jaar stilte. Zeventig jaar mensenrechten bleek de perfecte gelegenheid om elkaar weer te schrijven. Ik moest er wel even goed over nadenken. Hoe ervaar ik ons recht op vrijheid van gedachtes en journalistiek?

Natuurlijk vind ik het fantastisch dat ik kan schrijven wat ík wil. Dat we kritisch mogen zijn over onze bestuurders en daarmee onze democratie kunnen bewaken. Maar wat gebeurt er als we onze rol als ‘waakhond van de democratie’ te serieus nemen? Als we ons verschuilen achter de zogenaamde noodzaak om het onbekende aan het licht te brengen? Zoals onlangs met dat bericht over Koen Kegel alias Edwin.

Er gebeurden toen twee frappante dingen. Enerzijds plaatste de journalist in kwestie zich boven de wet, door bekend te maken dat het IP-adres van Edwin hetzelfde was als dat van Koen. Anderzijds bleken een aantal van onze raadsleden – en ik kijk Ron Boers nu even aan – dit helemaal prima te vinden. “Oninteger gedrag mag van mij in dit geval best openbaar worden gemaakt”, reageerde hij. En daarmee plaatst ook Ron Boers zichzelf boven de democratie.

Frappant dat zowel de waakhond als de bestuurder zich geen fluit aantrekt van hetgeen hij hoort te beschermen dan wel uitdragen. Want online ben je geen politicus of journalist. Online ben je een IP-adres. En alle IP-adressen die zich in Nederland bevinden, dienen gelijk te worden behandeld.

Waarom ik me hier nu weer over opwind? Omdat het volgens mij een heel goed voorbeeld is van de keerzijde van onze vrijheid. De hele toestand werd eenzijdig beschreven en andere media liftten lekker mee op deze scoop. Niemand plaatste een kanttekening en de Vlaardingse burgerij moest op haar beurt virtueel kotsen van zoveel oninteger gedrag. Het negatieve gevoel dat hier toch al zo leeft, werd weer eens goed gevoed.

En zo kom ik op mijn punt. Vrijheid van gedachtes en journalistiek is een van de meest waardevolle dingen die je een mens kan geven. Maar ik vind één ding nog altijd veel belangrijker dan vrijheid, en dat is harmonie. Want waar men oprecht in harmonie leeft, zijn geen zorgen over vrijheid.

Onze vrijheden zijn inmiddels vanzelfsprekend. Een vreedzame samenleving is dat echter niet. Volgens mij zouden wij opiniestemmers ons gezonde verstand eens wat vaker moeten gebruiken om bij te dragen aan de harmonie. En daar hoeven we de bescherming van onze democratie echt niet voor te verloochenen.

Wat mij angst baart, lieve Peter, is dat het lijkt alsof de vanzelfsprekendheid van onze vrijheid er inmiddels voor zorgt dat we met z’n allen alsnog creëren wat eigenlijk niemand wil. Vertel mij het maar, waar wringt het volgens jou? Of zie jij vooral vrijheid blijheid?

Liefs,
Britt

***

Dappere Britt,

Het is inderdaad lekker ouderwets. Die briefwisseling van ons werd immers goed gelezen en regelmatig vraagt iemand of het niet eens tijd wordt voor een vervolg. Daarbij zette het ons denken, Dappere Britt, op scherp.

Dat we met zijn allen creëren wat eigenlijk niemand wil, vind ik wat kort door de bocht. Het is vaak de massa die als een dom schaap randje ravijn wordt geduwd met mooie woorden en fantastische vooruitzichten. Het zijn enkele machtigen der aarde die de grote rest als een poppenspeler regeren. Dat de tastbare resultante niet lijkt op de mondelinge belofte doet er kennelijk weinig toe, want zelden rollen zakelijke en bestuurlijk grote koppen, afgehakt door de sociale of wettelijke guillotine.

Maar: gelukkig is er nog de vrije pers (in het westen althans). Serieus en integer duwen wij onze lezers met de neus op de feiten. Hakken literair en journalistiek in op wat haaks staat op onze beleving van een echt mooie en goede wereld. En … ventileren aldus ongemerkt […] onze eigen en doordachte professionele mening in andermans omgeving.

Onze voorsprong op de maatschappij is goddank al jaren de IJzeren Wet van het Geschreven Woord. Al wordt hier met de ongecensureerde (a)sociale media om de haverklap inbreuk op het doordacht brengen van nieuws gepleegd. Nepnieuws, hoax, vals virusalarm, Trollen Kegeltjes, sociale domheid en hoe verder alle ondermaanse berichtverspreiding vandaag de dag te noemen, staan spontane aanvaarding van het geschreven woord danig in de weg.

Aangezien niet alle lezers even geschoold zijn wordt onwaarheid voor waar aangezien. Aan ons journalisten de verantwoordelijke taak uit te leggen dat een Trol Kegel meer is dan liegen alleen. Het is mogelijk een uit de hand gelopen (t)rollenspel waarbij de schizofreen Koen Kegel denkt dat hij werkelijk Edwin is en waarbij de leugen (log en traag) nu eens niet wordt ingehaald door de waarheid.

Dat na ampel overleg de Vlaardingse raad besluit dat hij ongestraft door mag modderen is zo mogelijk nog gevaarlijker dan deze lokale personificatie van de onwaarheid zelf. Het is als het oprichten van een standbeeld voor de Leugen die in de Schelvispekelenclave regeert in plaats van gezond verstand.

Maar zo dom en vilein als het allemaal lijkt is het niet. Er zit wel degelijk een gedachte achter. Vlaardingen mist immers twee wethouders. Hiervoor een aantal gegadigden en hoewel de burger er misschien niet al te veel van merkt zijn de achterkamertjesgesprekken en slinkse onderhandelingen in volle gang. Trol Kegel verzocht het denken op voorhand zijn richting uit te duwen. Dankzij Torpedo Webnieuws is een en ander tijdig getackeld.

“Als ik van jou wethouder mag worden krijg jij mijn “ja” als je met een belangrijk voorstel komt.” Dat soort geneuzel. Aan ons, de pers, de taak de democratie, die toch al aan alle kanten is afgebrokkeld, zo goed mogelijk met pen, papier en inkt als een hedendaagse Don Quijote dapper te beschermen.

Het mooie is wel dat misstanden de basis vormen van ons letterlijk en woordelijk bestaan. Van goed nieuws wil kennelijk niemand nog iets weten. En waarom al dat gedram over Trol Kegel? Dat komt, Dappere Britt, jij begon over democratie … Ik wist het in 1966 al, maar jij komt er nu mee: Democratie is de staatsvorm waarbij het volk regeert middels de vooruitgeschoven en deels gekozen post die (in dit geval) gemeenteraad heet. En daar ging het mis. Goed mis - in het hoofd van deze jongeman.

Dappers,
Peter

1 commentaar(en) op artikel "Dappere Britt herrijst"

Beste Britt, goedemiddag,

Een gedeelte van je brief aan Peter las ik eerder in Groot Vlaardingen. Ik zag toen geen kans te reageren, maar bij dezen dan. Vrijheid. De vrijheid waar je op doelt werd bevochten door mensen die daarvoor ondergronds gingen, noodgedwongen een anoniem bestaan leidden. Dat nu 70 jaar later, een schijtbaggerendtrollenleger dat als grondrecht overneemt is beangstigend. In je GrVl artikel spreek je hagiografisch over je hoofdpersoon als ‘een jonge god’. Het is voor ménsen goed om op de hoogte te zijn van geschiedenis, goden zouden hun mythologieën moeten kennen. Dat leert dat met was op de vleugels naar de zon vliegen een smak oplevert. Het is ook ‘jonge goden’ uitdrukkelijk niet toegestaan dat wat aan mensen verboden is. De enige uitzonderingen op dit 9e gebod zijn noodgevallen én kunstenaars - binnen hun context. Met vriendelijke groeten, Willy Atema

Door: Willy Atema Op:

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen