De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Waarman’s ogenblik

2020

2020

Het is een mooie zomerdag op 1 juli, en de klokken slaan dertien. Vrolijke Handelaar, zijn ogen weggeborgen achter een donkere bril, in een poging om te ontkomen aan de gemeen scherpe zonnestralen, glipt snel door de glazen deuren van een grootgrutter, maar niet snel genoeg om te voorkomen dat een schier onzichtbare dwarreling van stof, waarin verborgen ontelbare coronavirussen, met hem mee naar binnen golft.

De supermarkt ruikt naar etenswaren en zweet, van angst uit poriën gedrukt. Aan het begin, bij de metalen toegangspoortjes, hangt een gekleurd aanplakbiljet, te groot om thuis op te hangen, tegen de muur met de lange bank bevestigd. Er staat alleen maar een reusachtige bol op, meer dan een meter breed: een bol waarop rondom op het uiteinde van een trompet gelijkende tapse toetertjes.
   Vrolijke loopt langs de sauzen en de olijfolie. Hij heeft geen zin in een wagentje en draagt een rood mandje met zwart hengsel. Zelfs in deze tijd waarin alle mensen lijken te hamsteren, ondanks dat de regering sust, bagatelliseert en bezweert, doet hij gepast boodschappen. Als reden hiervoor geldt de beperkte houdbaarheid van de meeste van zijn frequente aankopen op de van regeringswege vastgestelde Koopdag. De mand is gevuld met groenten, vlees, melk, eieren en broodbeleg. Langzaam en bedachtzaam pakt Vrolijke wat hij nodig heeft. Bij elk schap, waarin voedingswaren per categorie gerangschikt, kijkt hij secuur naar de dagprijs van het artikel.

Het is een van die afbeeldingen, die zo zijn gemaakt dat de trompetuiteinden je volgen wanneer je je verplaatst. CORONA BENEEMT JE JE ADEM staat er onder.

Ergens in de toekomst?
   Een wereldwijde stem gaat maar door met een verhaal van angst en beperkingen, maar de weerstand neemt toe. Mensen vinden hun draai met beperkte cirkel en gaan weer aan het werk. Ouderen worden weer bezocht in hun glazen huisjes en de horeca kruipt langzaam uit een diep dal.
   Een dienster komt aanlopen met bladen bier en verdeelt dit op terrastafels. Een glimlach verschijnt. Opgelucht haalt Vrolijke Handelaar weer adem. De malle 1,5 meter en het eczeemverwekkende handenwassen behoren tot het verleden. Nog even en we zijn de coronacrisis vergeten.

In globaal hoge politieke regionen staan verantwoordelijken in de rechtbank der schuldigen. Ze lopen door gangen met witte tegels hun eigen Groene Mijl en met bewakers in hun rug. De door gewone mensen zo verlangde kogel dringt hun hersenen binnen. Dan staren ze nog eenmaal naar omhoog naar die poster met die enorme bol met trompeindjes. O, wreed, onnodige corantaine. O koppige, kapitalistische, eigenzinnige ballingschap en zinloze inperking van menselijke vrijheid.
   Twee tranen die naar bier rieken druipen neer aan weerszijden van hun neus. Het was goed zolang het duurde, die wereldwijde gevangenschap, maar nu is alle ellende voorbij. De mens heeft de overwinning op de politiek behaald. Hij heeft corona lief.

 

Laat een reactie achter

Door het invullen en verzenden van dit formulier, wordt je naam, e-mailadres, IP-adres en inhoud van je reactie bewaard in de database van ons content management system voor deze website. Alleen je naam en de inhoud van je reactie zijn zichtbaar voor de lezers van de website. De redactie/beheerder van deze website kan je per e-mail naar het door jou opgegeven e-mailadres door middel van een persoonlijk bericht een reactie geven.
Reactie toevoegen

Theme picker

Meest gelezen:

Theme picker