De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

70 jaar wind door je haar

136.403 klassieke bromfietsen met 30.001 liefhebbers

136.403 klassieke bromfietsen met 30.001 liefhebbers

Geen vervoermiddel dat zo kenmerkend je plek binnen de maatschappij duidelijk maakte als de bromfiets. Het rijwiel met hulpmotor mag zich in alle variëteiten en geledingen van ons leven een rijdend klasse-logo noemen. De eerste Nozems (Nederlands Onderdaan Zonder Enig Moraal) reden met vetkuif op snelle “buikschuivers”, dronken cola, hielden van een knokpartij op zijn tijd, gooiden valse muntjes in de jukebox om naar Rock & Roll of jazzmuziek te luisteren. Hun vroegwijze vriendinnetjes hulden zich in petticoats onder een smaakmakend kapsel: de suikerspin.

De aanzet tot dit verhaal is de term “Vlaardings stuur” dat onlangs langs de burelen snorde. Aanvankelijk hopeloos zoekwerk leidde tot een uitgebreid antwoord van de redactie van het blad Bromfiets, dat zich met een tweemaandelijkse oplage van 17.000 stuks een literair informatief roepende in de wassende papieren woestijn mag noemen.

Dinsdag 31 juli toog De Vlaardinger naar Uitgever Target Press. Het brommend hart voor wie nog altijd brommergek is. Hoofdredacteur Wout Meppelink vertelde honderduit, aangevuld met details van zijn Lydia de Boorder en later, toen het theoretisch deel achter de rug was, mooi op de gevoelige plaat vastgelegd door fotograaf Tom Haanstra.

Het werd geen “buikschuiver” waarop De Vlaardinger plaatsnam. Een originele Puch met hoog stuur en koppige handschakeling mocht uw onwennige journalist enige rondjes laten bokken over Moordrechts Ambachtweg. De vorige rit dateerde immers uit een haast vergeten zwart-wit leven met krakend mono-geluid, ruim vier decennia terug.

Zoals direct duidelijk kon Wout Meppelink, ooit begenadigd royalty fotograaf, het niet laten: de technische en sociale uitleg over een Haagse Puch. Eerst leren, dan buitenspelen. Wat dat betreft is de wereld niet gek veel veranderd in tweeënveertig jaar.

Haagse Puch
(1899, Johann Puch, Slovenië)
Wout Meppelink: ‘In 1955 deed de toen Oostenrijkse Puch in Nederland zijn intrede … als damesbrommer vanwege de lage instap voor de toen nog talrijke rokdraagsters. “Kikkers” of Haagse nozems zagen er als eerste brood in de Puch met enige aanpassingen als herenbrommer te exploreren. Hiermee werden zij tegenhanger van de rockers, die op stoere “mannenbromfietsen” menig wijk en stad onveilig maakten. Een hoog stuur, in diverse uitvoeringen, en een groene parka completeerden dit beeld.

“Beatstad” Den Haag was de vette wieg van waaruit Puch een onuitwisbaar oliespoor door Nederland uitzette. Van de kikkervormige koplamp maakten we het glas aan de binnenzijde geel met jodium voor het kleurig effect. Op het hoge stuur zonder waslijntjes een kleine dingdongbel. Om de schokbrekers achter, rubber olifantencondooms met profiel. Het achterspatbord werd aan de zijkant zwart gemaakt. Het achterlicht werd de “poederdoos” genoemd. Platte lichtjes die door twee broers uit de Boekhorststraat werden verkocht, niet alleen aan Puch-rijders. Ook de Haagse tram reed ermee rond. Doordat je ze er met een gulden zo af kon wippen, reden heel wat trams zonder rood achterlichtje.

Ook de tank was zwart. Op de die tank een klein gereedschapskistje waarin standaard bij menig Sturm & Drang-jongere een condoom. Je wist immers maar nooit … Dat door alle benzinegemors de kwaliteit van het rubber die van gatenkaas oversteeg was het vermenigvuldigend effect bij onbedwingbare testosteronregen immens.

Achterop een rek met veerklem. Daar kon je bagage op. Of je vriendin. Ik ken iemand die zo’n rek tussen stuur en zadel had gemonteerd. Hij beweert nog altijd dat hij in Den Haag-Centrum rijdend een Russische snol, die omgekeerd zittende (met het gezicht naar hem toe, red.) vrijgevochten communiste, met zo’n slordige vijftig kilometer per uur te hebben genaaid.

Ter rechterzijde had je de zogeheten “zwabberpook”. Een breekbaar schakelobject dat je regelmatig moest vervangen. Dat menigeen die zijn Puch had laten opvoeren, waarbij snelheden van zo’n 80-90 km/h geen uitzondering waren, niet veel later een krom frame had? Dat kon je voorkomen door de ketting pas te spannen als er iemand op de bagagedrager zat. Dat wisten kennelijk alleen Haagse nozems.

En nu? Nu is de Puch in Italiaanse handen. Vanaf 1987 heet Puch Piaggio en rest - gelukkig - nog een hele berg nostalgie.’

De praktijk
Dat het in Moordrecht niet enkel theoretici of theorema zijn strekt een toevallige passant tot grenzeloos voordeel. De heer Gerard Wijtsma, nog een Vlaardinger ook, heeft last van een luie Puch. Fotograaf Tom Haanstra pakt de gereedschapskist en vogelt uit dat de cilinder een “tragerik” is. Alles van Puch is te koop, dus even een nieuw setje scoren! Probleem opgelost.

“Mijn” Puch is een fraai exemplaar dat stoer staat te glimmen in de zon. Ik denk dat hij knipoogt en ik trappel om er een ritje mee te mogen maken. Korte uitleg volgt en met een enkele hort en stoot (“Veel gas blijven geven. Het is tweetakt en die slaan snel af.”) ga ik er vandoor. Hop de industriewijk in.

Het is even wennen. De koppeling annex schakelbak stug. Onwennig knijp ik de hendel in en draai naar voren (zijn 1) en naar achteren (de 2 en 3). Hierbij vergeleken is mijn oude Harley Shovel een lief klein en gewillig meisje. Ik krijg er haast een Puch-pols van, maar de vreugde en het plezier overstijgen ruim dit kleine ongemak. Met wapperende manen en vooroorlogse zonnebril voel ik me een Hans Klok, die op het punt staat voor eeuwig te verdwijnen achter de groenen horizonten van het Moordrechtse landschap. Of was ik al verder dan gedacht? Want berg op ging het en berg af. Of was het fotograaf Tom Haanstra die de boel in Alpen-perspectief zette?

Ik heb alleen geen enkel idee op welk type Puch ik mijn hartverwarmende rondjes heb gereden. Maar dat maakt me allesbehalve uit.

Als de rit voorbij is nog een glas cola, net als toen. Op de achtergrond hoor ik Chuck Berry. Een rondje door de krochten van Target Press en een dinsdagmiddag was zelden meer geslaagd.

Bromfiets
(Het oudste bromfietsblad ter wereld)
Ambachtweg 2
2841 LZ Moordrecht

Telefoon: 0182-356 050
Telefax: 0182-356 059

E-mail:  redactie@bromfiets.nl
Website:  www.bromfiets.nl

Abonnement: € 29,95 per jaar (zes nummers) in Nederland
Losse nummers: € 5,95

Te bestellen via de webwinkel op www.bromfiets.nl of bel: 0182-356 050.

Losse nummers

Verkoopadressen Schiedam

BLZ POST SCRIPTUM

HOF VAN SPALAND

31

 

3121CA

SCHIEDAM

BRUNA BKH.           0654

NIEUWE PASSAGE

35

 

3111EG

SCHIEDAM

CIGO HOF V SPAL   FIL.169

HOF VAN SPALAND

28

 

3121CB

SCHIEDAM

LIBRIS BKH.V.LEEUWEN 0949

BROERSVEST

85

 

3111ED

SCHIEDAM

TABAKSHOP DE HAARD

LANGE KERKSTRAAT

26

 

3111NP

SCHIEDAM

T&G BLOCKSHOP WOLF SCHIED

GROENELAAN

103

-A

3114CD

SCHIEDAM

T & G JANSE

BROERSVEST

8

-A

3112DD

SCHIEDAM


Verkoopadressen Vlaardingen:

CIGO GELISSEN     FIL.173

DE LOPER

82

 

3137DD

VLAARDINGEN

CIGO VLAARDINGEN  FIL.227

DR. W. BECKMANSINGEL

53

 

3132CM

VLAARDINGEN

DAILY JASMIN

REIGERLAAN

8

 

3136JK

VLAARDINGEN

PLANTAGE PONTIER

VEERPLEIN

33

-35

3131CX

VLAARDINGEN


 

         

4 commentaar(en) op artikel "136.403 klassieke bromfietsen met 30.001 liefhebbers"

Wat een leuk artikel is het geworden, écht top geschreven!!

Door: Gerard Wijtsma Op:

Het ronde achterlicht werd ook wel een bloedblaar genoemd .Verder een leuk verhaal.

Door: Leo van den Dobbelsteen Op:

Ik heb een RAP Matador Puch VS50 en Zundapp 517.

Door: Klaas Joop Visser Op:

Geweldig artikel over een groot stuk Nationaal erfgoed, zowel over het fenomeen brommer, als wel over ( mijn lijfblad) De Bromfiets !

Wat een taalkunstenaar, geheel geschreven passend in het tijdsbeeld van de jaren 60.

Eindelijk weer eens een echt stukje rijke, Nederlandse taal, welke vandaag de dag steeds armer wordt...heerlijk geschreven en met een flinke dosis droge humor !

Door: Henny Op:

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: