De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Metro eerder dan gedacht (en goedkoper bovendien)?

Wacht op de valreep

Wacht op de valreep

2018. Eindelijk winter. Het is 21 december 13.45 uur en ter hoogte van het glanzend nieuwe spoor gaan bij Station Vlaardingen Centraal de bomen keurig neer. Nee, het betreft hier niet de Maasboulevard. Daar groeien de bomen nog altijd tot in de hemel. Tot verdriet van de bewoners. Terwijl elders in kranten en op sociale media wordt gezeurd dat de metro (modern equivalent van bovengrondse trein) almaar op stal blijft staan treft Vlaardingen een primeur van wereldformaat.

Er beweegt zich, onwennig nog, want stram van het vele stilstaan, een zilver met rode slang van metaal over de ijzeren scheidslijn van de stad. Op gelakte scheve groene banden (vrijwel verticaal) om de zoveel deuren de letters R.E.T. Moet dat niet zijn R.E.D.T! Zoals Tol Hansse indertijd met Jezus heeft bedoeld?

Het valt allemaal niet mee
Heus, het OV baart ons zorgen
Maar thans roep ik ach en wee
Om ‘t uitblijven van de ovee
Waar politiek vechtend rolt
Zelfmoord, ziek en niemand holt
S.O.S. transport is opgerold
Gebrek aan kunde, winstbejag
Kom nou mensen, ’t is de pest
Politiek faalt als bedorven mest
Je bevuilt een Vlaardings nest
Ook de koekoek en de griet moeten deze rotzooi niet.

Klootzak, stuk verdriet, stadse leiding, pathetiek (2x)

‘Waar wacht je op?’ vraagt een dame in een rode wagen.
   Ze draagt een lange regenjas (gevoerd met bont, dat ziet geen hond), voor weinig geld gekocht bij de Aksjon. Ze wil zich geen nieuwe jassen veroorloven zolang er rijen bij de Voedselbank staan.
   Op haar knie ligt zijn hand. Die heeft net de knuppel los wat eens een pienter pookje was. Een hand op een knie die langzaam opkruipt doet denken aan vervlogen tijden in warmer oorden.
   ‘Waar wacht je nou op?’ Het is niet langer duidelijk of het de nieuwsgierige hand betreft dan wel zijn stilstaand rijgedrag. Ze praat met lichte trilling in haar stem. Is er ondanks het stadse winterweer en de reeds gevorderdere leeftijd sprake van verwachting voor een horizontaal halfje rood-wit balkje? Een kunstmatig plankje dat het Centrum scheidt van uiterwaarden en industrie.
   ‘Er kruipt een rups over het spoor.’ De man grijnst. Boodschappen doen wordt uitgesteld. Daar is hij sowieso geen fan van. Laat staan een liefhebber of aanhanger.
   De vrouw slaat van ontzetting dicht. De man zegt ‘Au’ en trekt met een vertrokken gezicht schielijk zijn rechterhand terug. Dag mooi moment.

Wat is hier feitelijk aan de hand (niet de zijne, die zat elders)? Wat nu is toch het probleem? Spoorwegovergang dicht, toeters en bellen werken. Metroslang slingert zich één kant op (richting Rotterdam). Het enige wat ontbreekt is een kerstgroet op de zilvergrijze zijwand met rood en groene scheve band.
   ‘Dat hadden ze toch minimaal op die metro kunnen zetten,’ zegt de vrouw teleurgesteld.
   ‘Wat?’ zegt de man.
   ‘Een kerstgroet of iets wat er op lijkt. Bijvoorbeeld: “De RET wenst u met kerst het fijnste uitgaan met OV … Dat is thuisblijven met zijn twee!”’

Dan gaan de bomen eindelijk open. Het magisch moment is voorbij. Dat wordt weer boodschappen doen, Jan. Net als altijd elke week op vrijdag. 13.45 uur of niet en ongeachte het jaargetij.

Noot
Er waren er die zeiden dat dit nummer, waarin Jezus werd genoemd, van Robert Long zou zijn. Dat kan en is lang zo denkbeeldig niet.

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: