De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Waarman’s ogenblik

First Train to Nowhere

First Train to Nowhere

Waarman zat op een ijskoud bankje. Uitzicht op een stil station. Het was kil en het miezerde, de dag van vandaag. Naast hem schoof iemand aan. Gedragen pak met lange overjas en op zijn hoofd een hoedje met ruit als was het Burberry. Hij stak direct van wal.

‘ProRail is een verkapt cryptografische manier om te zeggen dat de ontspoorde aanleg van (even brede) nieuwe rails van Hoek van Holland naar Rotterdam vv uit de kraamkamer komt van een dubieus Portugees, Oostenrijks, Iers samenwerkingsverband. Daar kan nooit iets goed uit komen: QED. Die zijn, als muzikaal triumviraat, hooguit goed voor een nummertje gejodelde fado-folk.’

De man grijnsde, hij miste een paar tanden.

‘Als ze – zoals ooit de bedoeling was - LightRail (goed voor hart en bloedvaten) hadden gebruikt, was het traject niet verzakt ook. Voel je hem? Maar dat Vlaardingen zich al tijden op slappe ondergrond bevindt mag geen geheim heten, tenzij publiek.’

In de persberichten: Treintje komt zo.
De praktijk: Van uitstel komt geen treinstel.

‘Nu is sprake van een erg lange trap met uiterst lage leuning. De financiële consequenties zijn enorm en de vraag rest of het laatste stukje spoor van Hoek van Holland naar het echte strand nog kan worden gerealiseerd.’

Hij nam een slokje uit een metalen platluis. Waarman rook jenever toen de man zich naar hem keerde en zei: ‘Je kunt van Hitler zeggen wat je wilt, maar zijn treinen reden immer op tijd.’

Waarman trok zijn wenkbrauwen op. Het gesprek nam een onwelkome en uiterst populistische wending.

‘Maak je niet te sappel. Ik ben geen nazi, constateer alleen. Maak een vergelijking.’

Waarman trof wel vaker rare snoeshanen, maar deze sjofele heer, in wie hij met enige fantasie ex-wethouder Ruud de Vries meende te herkennen, spande vooralsnog de republikeinse kroon. Scherpzinnig maar met een licht gebrek aan algehele verzorging had hij iets weg van een gesjeesde student wiskunde.

De trein, maar dan gesloopt.
Er zijn twee types: op tijd en te laat.

Een op tijd trein is ongedacht, onverwacht en uitgestorven bovendien.
Een op tijd trein?
Nou, vooruit, in het weekeinde dan maar.

Nee, een te laat trein.
Dat is een fijne.
Zo’n laat in de middag ochtendtrein.
Die je wakker fluit uit muizige mensenissen:
  “Opstaan en instappen.”
Ja, de reis gaat aanstonds beginnen.

Railpret naar het Hoekse, Rotterdam je werk.
Lach of baal je van het doel.
Met naast je in bikini of driedelig grijs.
Een fikse stoot of zakenpief.
De trein rijdt, je weet niet wat je overkomt.
Als je de zee instapt of te midden stadsgewoel.

Waarman stond op, groette de man beleefd en kuierde naar huis. De kilheid in zijn botten en zijn geest manmoedig verdoezelend maakte hij snel zijn wekelijkse aantekeningen. Hij zat nog met een puntje. Dat was dat de gemeente op 31 januari tijdens een bijeenkomst in Vieze Vingers onder het mom van “samenwerking” en “inspraak” een stukje horizonvervuiling probeerde door te drukken door windmolens in het Oeverbos te plaatsen.

Verder vindt de columnist het een vreemde zaak dat de laatste tijd veel persberichten van de SP door wethouder Arnout Hoekstra worden opgesteld en verzonden. Waar is de tijd gebleven dat van enig dualisme actief sprake was. Of schiet zijn fractievoorzitter c.s. in de ogen van deze voortrekker ernstig tekort.

1 commentaar(en) op artikel "First Train to Nowhere"

Het is heel makkelijk waarom Arnout SP persberichten verstuurd en niet de huidige fractievoorzitter (ik zelf)

Zoals je vast hebt gemerkt gaan al die persberichten die Arnout verstuurd over het nieuwe verkiezingsprogramma.

Arnout is onze lijsttrekker en ik keer niet meer terug in de gemeenteraad, en hou mijzelf dus bewust op de achtergrond bij het nieuwe verkiezingsprogramma.

Door: Frank Hoogervorst Op:

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: