De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Frans van Veen: ‘Om moedeloos van te worden’

Victoria ‘04 veegt weer glas

Victoria ‘04 veegt weer glas

Wie zijn dat toch, die nuttelozen van de nacht, die almaar inbreken in sport- en andere kantines en van arren moede en bij gebrek aan echte buit maar twee flesjes Extran jatten? Victoria ’04 bestuurslid Facilitaire Zaken Frans van Veen zucht en zegt: ‘We worden er moedeloos van. Dit seizoen al drie inbraken. En, hoewel verzekerd, is het steevast eigen risico. Per inbraak kost de ongein de club telkens tussen de 1.000 en 2.000 euro.’

De inhoud van het kartonnen bekertje smaakt naar voetbalkoffie. Dat zal het dus wel zijn. Beetje suiker erbij, voorzichtig roeren maar en het gesprek kan beginnen.

‘Afgelopen woensdagnacht is er weer eens een poging gedaan om in te breken. Eerst beneden vergeefs de flipperlat van de buitendeur proberen te forceren. Toen dat niet lukte zijn ze de tribune opgeklommen en hebben een raam van de bestuurskamer ingegooid.’ Laat wat foto’s zien. Een puinhoop van glas en een uit het lood hangende Luxaflex zijn stille getuigen. Omdat ook alle binnendeuren op slot zijn en indien van toepassing voorzien van veiligheidsglas, ook hier geen buit. Wel veel glasrommel. Het is de derde maal dit seizoen. En geloof me. Elke dag wordt de kas door ons leeggehaald. Er is geen cent te vinden. Dus iedere inbraak is op voorhand zinloos.’

Wijs geworden door camerabeelden uit het verleden, toen een drietal mannen – waarvan twee met bivakmuts – een in het zicht hangend kluisje bij de bar met een moker aan bonken sloeg en de inhoud (geld, toen nog wel) dankbaar meenam. ‘Dat heeft ons geleerd,’ aldus Frans van Veen, ‘voortaan het geld mee te nemen.’ En zo geschiedt nog altijd.

Volgens de politie is het credo: melden, elke inbraak. In de praktijk valt er weinig aan te doen. Frans van Veen: ‘Eén inbreker had een keertje dorst. Pakte een flesje limonade en zette dit leeg terug. Dan heb je iemands DNA, zou je zeggen. Of twee jaar terug, toen is er een spoor van inbraken geweest op één-en-dezelfde avond/nacht. Twintig bootjes opengebroken en alle kantines in de Broekpolder waren aan de beurt.
   Kennelijk is één der daders gewond geraakt en we vonden bloedsporen. Ik sprak met een agent en zei: “Zoiets doe je niet in een uur tijd en onderweg zal er wel eens een alarm afgaan. Is het dan niet makkelijk aan twee kanten de Broekpolder met politieauto’s af te sluiten?” Bleek dat de Hermandad maar één wagen paraat had. Tsja.’

Dat de hekken rond het terrein openstaan maakt het ook niet moeilijker voor het dievengilde de kantines te benaderen. ‘Dat moet op last van de brandweer en andere hulpdiensten,’ weet Frans van Veen. ‘Al rijden die er in geval van nood dwars doorheen.’

Hij lacht en vertelt van inbraakmogelijkheden als de Bulgaarse Methode. Legt in woord en gebaar uit hoe zoiets werkt. ‘Ja, je wordt snel expert met al die nachtelijke visites.’ Of die keer dat een rondtrekkende familie ’s middags de bedrading van het alarm doorknipte, ’s avonds een kleintje door het bovenlicht naar binnen glipte, die de deur opende en de club naar binnen liet.
   ‘Naast camera’s, die met het oog op de Wet op Privacy binnen hangen, hangen er ook twee felle bouwlampen. Je doet wat je kunt. Ik persoonlijk zie wel wat in die DNA-spray.’ (*)

We maken een rondje langs de buitenkant. Diverse ramen vertonen reparatielittekens. De kantine wordt er niet fraaier van. Elke inbraak een reparatie en je kantine wordt snel jaren ouder. De onderhoudsploeg heeft er maar druk mee.

Frans van Veen zou met behulp van een gezamenlijke inkoop van de sportclubs liefst een beveiligingsbedrijf in de arm nemen. ‘Als die per nacht en op wisselende tijden een rondje (of meer) rijden, zou dat misschien preventief werken. We bekijken alle opties. Tot die tijd is het duimen dat er niet weer is ingebroken, als de eerste de deur opendoet.’

(*) DNA-spray
een onschadelijke, kleurloze vloeistof waarin synthetisch DNS (SDNA) is verwerkt. Inzetbaar als overval- en inbraakpreventie, waarbij mensen door een “DNA-douche” al-of-niet merkbaar worden besproeid, en zo op het oog onzichtbaar gemarkeerd worden. Dat kan in combinatie met een mistgenerator om het zicht te belemmeren). Met UV-licht kun je de daders in de meeste gevallen duiden.

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Uw naam
Uw e-mailadres
Onderwerp
Vul uw bericht in...
x

Meest gelezen: