De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Crossen door sneeuw, over ijs, tussen elanden met -/- 47˚ Celsius

‘Verstand op nul en gaan’

‘Verstand op nul en gaan’

The Loneliness of the Long Distance Racers, dat is de beste manier om de aanstaande barre tocht van Paul van Rutten en Xavier Ottens te beschrijven. Met uitzondering van het slot, waar in de bijna gelijknamige film hoofdrolspeler Colin Smith weigert de finish te passeren, daar stormen de twee Vlaardingers met brullende motor en ijskoude graagte over de lokkende meet.

… het is nog drie weken 2017. Winter en de sneeuw valt als in het noordelijkste puntje van Scandinavië. Ik denk aan (de) Noordkaap (niet de ex-Belgische muziekgroep) en aan Tromsø. Net nog zat ik met Jan van Looijengoed uit Westervoort en stadgenoten Xavier Ottens en Paul van Rutten aan tafel, een flesje rum ter bevordering van de bloeddoorstroming in het midden, te kletsen over hun aanstaande Scan Covery Trial en nu kan dit trio vast thuis oefenen met gladde wegen (Black Ice) en extreem lage temperaturen.

Het kan verkeren. Een interview.

De Scan Covery Trial maakt sinds een wisselend aantal jaar deel uit van hun winters DNA. In tien dagen 7.000 kilometer bij dag- en nachtelijke duisternis, ijs, sneeuw en temperaturen tot zo’n -/- 47˚ Celsius van Enschede naar Enschede via dus de Noordkaap en Tromsø. Zijn ze gek geworden? Ze zien er alleszins normaal uit. Toerekeningsvatbaar ook. Geen drup rum die dit trio, samen met Monique van Looijengoed, van hun voornemen afhoudt.

Het is een toertocht. Een wedstrijd zonder snelheid. Het gaat om juiste coördinaten, zeggen ze. Geen wedstrijd en best extreem. Maar dat is de uitdaging. Vertrekken en per etappe op de juiste tijd aankomen. Wie dat het beste doet wint. De prijs? Gratis deelname het jaar erop.

Ze rijden met twee standaard wagens. Niks bijzonders. Jan en Monique met een Suzuki Vitara uit 2003 en Xavier en Paul Mazda Tribute van een jaartje jonger. ‘De tour is geijkt op een gemiddelde van 100 km/h. Het eerste en laatste stuk, zeg: het vaste land (al ligt Scandinavië ook niet los) is dat geen probleem. Maar in het donker met alle meteorologische ontberingen en aanpalende slippartijen, van een geheel andere orde.

Ze vertellen van (bijna) ongelukken, achteruit de brug over, net ontweken trucks en dure douaniers in Baltische staten. Spijkerbanden en laser LED's zijn hun sterkste troeven. Op een filmpje is zichtbaar hoe Xavier in het donker tussen bomen door, over een onverharde weg het gaspedaal niet onberoerd laat. Recht vooruit enige honderden meters kunstmatig daglicht. Je kunt er een boek bij lezen en (op hogere stukken) Arctica zien.

Langs de kant zie ik een eland met zonnebril. Of is dat de rum, die haar fantasierijk werkt doet?

Xavier zit (in het groot) in de groente en fruit, Paul schildert en Jan en Monique doen in autoruiten (Autoglas Team). Handig op de gemotoriseerde Inuit-trip om honger te voorkomen, krasjes weg te werken en uitzicht te houden. Wie meedoet aan de Scan Covery Trial doet er goed aan een beetje gek te zijn en er thuis op voorhand niet teveel over te pochen.

De Scan Covery Trial is een organisatorisch kindje van Wilfried Giessen dat in 2018 op vrijdag 5 januari van start gaat. Op zondag 14 januari hopen alle circa 100 deelnemers (inclusief twee Britten en een Belg) heelhuids de vuurwerk-rampstad en geboortegrond van Jan Cremer weer aan te doen. Ook bij de achtste editie is de route topgeheim. De autotoertocht eist strikte naleving van verkeersregels en naast navigatie via coördinaten worden ook het routeboek gehanteerd en klassementsproeven gehouden. Tot zover de onkreukbare site.

De verhalen van Paul, Jan en Xavier overstijgen de nauwgezette richtlijnen van de site. Het maakt het (gecontroleerde) beest in elke bezitter van auto en rijbewijs wakker. Het is dat het startgeld aan de hoge kant is 

De etappes starten op ieder uur van de dag. Bij slecht weer een uurtje (of wat) eerder. In de praktijk geen extra probleem: het is vrijwel 24/7 donker als de nacht. Hooguit dat het Noorderlicht een beetje duisternis wegwerkt. 'Vorig jaar belandden we in een enorme sneeuwstorm. Hierdoor kon niemand de finish halen. Ter plekke heeft de organisatie een ander hotel geregeld. Geen sinecure, voor 200 man/vrouw.'

De teams uit Vlaardingen en Duiven sparen niet alleen de elanden door ze te ontwijken, ze zamelen met de glibberige kilometers geld in voor Sea Shepherd. Het assertieve broertje van Greenpeace

‘Alle deelnemers hebben iets van gekte in zich. Toch kun je ze niet allemaal over één kam scheren. Je hebt de autoliefhebbers, er is kakvolk dat met de hete aardappel in de strot liefst enkel babbelt over alle avonturen en er zijn er met eelt op ziel en vingertoppen van het uren sturen. De ware wegwerkers.

Alle uren opeengepakt in de auto, daarvoor heb je veel gespreksstof nodig. Niet alleen dat. Er gaat een niet te missen hoeveelheid Redbull, Zware van de Weduwe, salami worst, espresso en ballen gehakt mee. Naast een jerrycan benzine, sneeuwschop, sleepkabel, zaklamp, zwaailamp, afzetlint en reserveonderdelen en -wielen. Jan en Monique torsen zelfs een mini-magnetron mee, gekoppeld aan de tweede accu.

Het kan buiten zo koud niet zijn of Xavier zit in zijn T-shirt, jeans en met slippers, alsof het een vakantietrip richting Middellandse Zee betreft. Ik heb een warme jas bij me. Je moet er ook weleens uit. Tanken, wisselen van chauffeur, dat soort werk.

De culinaire kant van Scan Covery Trial zal niet iedereen in hoerastemming brengen. Elke dag rendier, zalm en Kartoffelsalad is ook zo weer wat. De heren scharen dit onder de komische kant van ontberingen die de tocht net dát meegeven, wat je ervan verwacht. Het kruidt, eenmaal thuis, de verhalen. Het moment waar je diep in je hart naar verlangt. In de warme kamer of kroeg almaar sterkere verhalen vertellen dat is toch waarvoor je dit alles (ook) een beetje doet.

De rum is herinnering, de herinneringen vaag. Nog even en dan gaan de vermetele avonturiers op naar noorden.

Voor liefhebbers met aanzienlijk minder stalen zenuwen en een meer tropische inborst is er gelukkig internet. Hieronder een aantal adressen, waarop je van 5 t/m 14 januari 2018, niet alleen de route, maar ook een door De Vlaardinger dagelijkse update van foto's en een korte beschrijving van alle moois kunt zien.

Meekijken?
Jan van Looijengoed houdt gedurende de tocht alle belevenissen in een digitale krant bij: de Scan Covery Trial of: de SCRANT. Dagelijks gevuld met alle zin en onzin van die dag. Niet alleen leuk voor volgers vanuit de warme huiskamer of op het werk, ook aangenaam voor andere teams. Zeker als je onderweg ingesneeuwd op hulp wacht.

https://www.facebook.com/SterretjeDeukje/

Verder is dit onze Facebook pagina waar we allerlei korte stukjes en filmpjes delen.

https://www.facebook.com/sterretjedeukje.scanct

Volgende link is van een filmpje waarbij een Noorse hoogvlakte in beeld komt (met overigens een mooie uitvoering van Sound of Silence door Disturbed op de autoradio).

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Uw naam
Uw e-mailadres
Onderwerp
Vul uw bericht in...
x

Meest gelezen: