Dirk Tempelaar graaft zich autobio

Een keiharde les…

Een keiharde les…

Een beetje auto uit die tijd -een dikke Amerikaan of Ford Taunus Stationwagen- kond amper door de straat, laat staan aan beide zijden van de straat parkeren. Onze huiskamer lag aan de straatkant en die van de overburen ook. Men keek zogezegd op elkaars bord.

Onze overbuurtjes waren niet zo piep meer. Wat zij de laatste jaren aan seks hadden ingeboet, was in evenredigheid bij hen aan nieuwsgierigheid toegenomen. Zij, de overbuurvrouw, wist van Jan en alleman uit de straat wel iets te roddelen, maar jammer genoeg voor haar nog niets over ons.

Het tij zou voor haar echter snel keren. Ik had al enkele weken het idee dat onze roodharige overbuurvrouw, die in de buurt bekend stond als een fervent gluurster, ook naar ons gluurde en mijn vermoeden werd door haar al snel bevestigd.

Als wij 's avonds laat aanstalten maakten naar bed te gaan om ons vervolgens bij gedimd licht uit te kleden, ging bij haar in de huiskamer ook meteen het licht uit. Ik besloot, in samenspraak met mijn vrouw, haar de volgende avond een keiharde les te leren.

Het was de bewuste avond een uur of twaalf en ik begon mij, uiteraard bij gedimd licht, langzaam uit te kleden. Ik had met mijn vrouw afgesproken dat zij al het licht in de kamer zou doven als ik in mijn onderbroek zou staan. Het licht bij de overburen doofde daarop ook meteen, maar ik kon duidelijk waarnemen dat de vitrage aan de overzijde af en toe bewoog en het zwakke maanlicht haar glimmende brilmontuur deed schitteren.

Langzaam schoof mijn vrouw de overgordijnen dicht. Ik liep voorzichtig in mijn blote reet naar het raam en ging achter de gordijnen, tussen de Geraniums en de Sanseveria’s, op de vensterbank staan! Mijn hitsige jongeheer schreide zich heftig ten hemel richting de oversekste overbuurvrouw, wat mij -als jonge hond- bijkans een penisfractuur opleverde!

Ik vroeg mijn lieve vrouwtje al het aanwezige licht in de huiskamer ineens te ontsteken terwijl ik met een ferme ruk het overgordijn opende. Onderwijl maakte ik obscene gebaren met mijn snikkel richting mijn geil-glurende overbuurvrouw! Zij viel van schrik, letterlijk dood van haar stoel…

De volgende morgen ontmoette ik haar bij de broodkar van de Coöp en constateerde dat haar rechterbeen in het gips en haar linkerarm in het verband zaten. Leunend op haar krukken vroeg ik langs mijn neus weg wat er die nacht met haar gebeurd was.

Zij kreeg een kop als vuur, hetgeen uitstekend bij haar rode haar paste, stamelde wat en keerde daarna strompelend huiswaarts. Zij had denkelijk haar lesje wel geleerd! 

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Uw naam
Uw e-mailadres
Onderwerp
Vul uw bericht in...
x

Meest gelezen: