De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Zware Metalen roesten niet

Picture 40 jaar

Picture 40 jaar

De bandnaam - losjes afkomstig van het Mussorgsky-album Pictures at an Exhibition van Emerson, Lake & Palmer - bestaat hardrockband Picture ergens tussen 3 januari en aanstaande zomer 40-jaar. En eindelijk weer in de zogeheten Mark I-bezetting, inclusief het instinctieve oer-gevoel, nodig voor de juiste chemie en vibes. Metal is gevoel al voelt de lasbare variant vaak koel aan.

Voor wie het nog niet wist: Picture is Neerlands eerste echte heavy metalband. Op waarde (h)erkend door radiomensen als betonrocker Alfred Lagarde en Hanneke Kappen werd in die laat jaren 70 Bombers door hen de ether ingeslingerd en direct omarmd door metal-minnend Nederland. De vaderlandse radiozenders werden nog niet bekinot door muziekpolitie en al te veel regelgeing. Naast ons land bekend in Duitsland, Italië, Japan, Brazilië en Mexico is de grote doorbraak na die flistende start echter nog altijd aanstaande.

We zitten op zondag 1 april om 13.00 uur in de Muziekfabriek: sinds 2008 oefenbasis. Mijn  oogjes nog klein van de avond van de nacht ervoor, is de sfeer luidruchtig en lacherig: zware metalen roesten niet en zijn prominent aanwezig. We zitten aan de “leestafel”: Jan Bechtum (gitaar), Laurens “Bakkie” Bakker (drums), Rinus Vreugdenhil (bas), Ronald van Prooijen (zang), Appie de Gelder (gitaar) en De Vlaardinger (pen & papier).

Jubileum 40-jaar, nog wat bijzonders?
‘Als alles goed gaat (en waarom ook niet) presenteren we op 25 augustus ons elfde album met een spetterend feest. Via onze site laten we weten hoe of wat. In november weer toeren in Zuid-Amerika. Mooi cadeautje, toch. Verder geen fratsen. De plaat (lp + cd) wordt een mix van live en studionummers. Zeg maar: tweemaal zes. Anders past het niet op de lp. De nieuwe nummers worden opgenomen bij Red Pack Productions.

Mark I
‘Picture is nogal onderhevig geweest aan bandwisselingen, maar in 40-jaar sneuvelt er ook menig huwelijk. Nu we weer met de originele club bijeen zijn, is ook de chemie als vanouds. Noem het thuiskomen na een lange reis. Rien Vreugdenhil is de enige constante factor. Die wist en weet nog altijd van geen wijken.

Vitaminen
‘Naarmate je ouder wordt, is toeren ook een ander ding. Nam je vroeger te-pas-en-te-onpas een drankje (en soms wel twee), nu leg je je hoofd te slapen waar mogelijk. Dat moet ook wel. Neem nu Zuid-Amerika. Dat is acht keer optreden in twaalf dagen in verschillende landen. Aangezien we geen roadies hebben sjouwen we zelf alle equipment. Dan schiet er weinig toeristentijd over.

De ene dag speel je bijvoorbeeld in Peru. Dan snel afbreken, vliegveld departures, Argentinië, vliegveld arrivals, nieuwe gig, hotel en zo verder. Dan is een uurtje tukken hard nodig. We zijn, hoewel nog jong van geest, geen 18 meer. Optreden is topsport. Jammer dat er op dit gebied geen Olympische Muziekspelen zijn.'

Uniek
‘Er zijn bands die Picture coveren. Dat mag je best een eer noemen. Maar op een of andere manier slaagt niemand erin ons geluid te benaderen. Onze personal touch mag je gerust uniek noemen. James Hetfield (Metallica) en Glenn Tipton (Judas Priest) mogen we tot onze hardcore fans rekenen. Niet gek toch, voor een paar Rijnmonders. Nu we weer in de oude bezetting zijn teruggekeerd hebben we de schoenendoos met oud werk (veel uit 1979) afgestoft, opengemaakt en nieuw leven ingeblazen. Lekker Oldschool, maar nog altijd uniek qua geluid en beleving.’

Eén Picture zegt meer dan 1.000 woorden
In de zwaar geïsoleerde container in de Muziekfabriek speelt Picture Little  Annie, inmiddels een oud wijf, maar met de schwung van een teener. Koffie roeren overbodig, de suiker wordt meedogenloos meegesleurd door golven geurende Arabica. Foto’s maken is lastig, de metalen wanden reflecteren: heavy metal in optima forma. Vuig en opzwepend de muziek worden de plaatjes sfeerbeelden. Ook dat is hun muziek ten voeten uit.

In het kader van hun jubileum zou Picture graag weer in Vlaardingen optreden. Er zal toch wel plek zijn met alle evenementen voor de zomerse boeg. Net als een vijftal jaar geleden aan boord langs de Westhavenplaats is hun behaard en getatoeëerd publiek van de makkelijkste soort: “Bier en Spelen,” zou Keizer Nero hebben gezegd als hij Picture had gekend.

Er tikken twee drumsticks tegen elkaar. ‘Een, twee, drie, vier,’ twee klappen op een bekken, en dan vallen alle “plaatjes” in. Ik doe snel mijn oorproppen in: de heren muzikanten lachen. Ik zie ze denken: ‘We hebben je gewaarschuwd.’ Ik zit op een Louis-zoveel stoel. Tik met mijn rechtervoet op het ritme mee. Ik zit niet in, maar tussen de band, en ben helemaal niet alleen. Jeetje, en als ze zo anderhalf uur spelen, dan is gehoorbescherming geen overbodige luxe. Maar stop je vingers niet in je luisterschelpen, dat zou zonde zijn. Het is wel behoorlijk onvoorzichtig, de naakte trommelvliezen en al dat metaalgeweld. Goed dat er oordoppen zijn.

Gemiste Grote Doorbraak
‘Onze start was flitsend en veelbelovend. Picture was een hype. Een krenterige platenmaatschappij boorde ons echter een internationale carrière door de neus. We zouden met Saxon en Thin Lizzy toeren: geen geld. En zo zijn er meer tegenvallers geweest. Stond onze wieg in Groot-Brittannië, het perfide Albion, in plaats van dit koude kikkerlandje aan deze zijde van de Noordzee, we zouden wereldberoemd zijn geworden. Maar geen gezeur. We zijn er nog.

Tel daarbij op dat we in Zuid-Amerika zo’n 300.000 platen hebben verkocht en daarvoor nooit een cent hebben ontvangen … Ons humeur is er nooit een cent minder om geweest. Onze lol en vriendschap overleeft alle tegenslagen. We spelen niet alleen heavy metal, we ademen het ook, zijn niet kapot te krijgen. Nu komt er zijdelings wat geld binnen via Spotify en iTunes. Je wordt ouder en een tikje wijzer, we zijn nog lang niet uitgeleerd.

En die grote doorbraak? Ach, we hebben een toffe en sterke vriendengroep, bezitten een geheel eigen muzikaal DNA met een specifieke groove. Ons werk is de basis, Picture onze uitlaatklep. Het mooie is dat we, zolang lichaam en geest het toelaten, doorgaan tot de laatste snik. We treden per jaar een kleine twintig keer op, dat is ook net te behappen voor ons klassiek fysiek. Soms strompelen we tijdens een toer als oude mannen uit de bus, maar springen over het drumstel tijdens optredens. Dat is lang niet gek voor vijf oude, maar energieke knarren.’

Verder ...
‘Als er vroeger een slipje op het podium werd gemikt was dat een lekkere geste. Fris geurend naar liefde, ook. Maar ja, onze fans zijn ook zo’n 15.000 dagen ouder. Nu kun je met de hele band kamperen in zo’n pendek, wat dan weer de goed is voor het bandgevoel. Ach, dat waren tijden.'

Feit is dat Picture van geen rust wil weten, of op enige wijze aan stoppen denkt. Het leven is nog altijd een muzikaal feest. Vandaag in de Muziekfabriek, hun zelfbenoemde huiskamer met vrijheid zover de uiterwaarden van dit oefenhok strekt, gaat de beuk er weer volop in. Met ieder nummer begint een nieuwe dag. Ook hun nieuwe plaat zal stof doen opwaaien. Dat bewijst 25 augustus 2018 ongetwijfeld weer.

Info (voor wie niet kan wachten op Vlaardingen of vakantie viert)
Zaterdag 12 mei                Courts of Chaos Festival        Plozévet (Frankrijk)
Woensdag 8 augustus       Leyendas del Rock                Villena, Alicante (Spanje)
Zaterdag 3 november        Holland Heavy Festival          Drachten (Friesland)

Website: www.pictureband.nl

 

2 commentaar(en) op artikel "Picture 40 jaar"

schitterende band,fantastische muziek en jongens wat een toffe kerels!!proficiat met jullie 40jaar doe er nog vele jaren bij wij zullen zeker nog een aantal keren komen headbangen.

Door: gino kesteloot Op:

Deze band verdient nog veel meer aandacht de klasse druipt er van af

Wereldband

Door: Theo van der Groef Op:

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Uw naam
Uw e-mailadres
Onderwerp
Vul uw bericht in...
x

Meest gelezen: