De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Waarman's ogenblik

Jaarwisseling

Jaarwisseling

De dagen voorafgaand aan dit immer luidruchtig en soms zicht ontnemend en vinger rukkend spektakel, was het her-en-der een ouderwets geknal in de stad. Recht achter de woning van Waarman stak de verzamelde buurtjeugd net zoveel vuurwerk af als in andere jaren. Van politie en Blauwe Brigade ontbrak ieder spoor en het met veel gemeentelijke bombarie en weggegooid geld aangekondigde detectiesysteem faalde kennelijk aan alle kanten; de jeugd bleef afsteken en knallen op de plek waar ze zich met veel pret ophield.
   Daar is niets mee aan de hand. Dat is leuk en laten we sowieso blij zijn dat jongeren de weg naar buiten weten te vinden. Zolang er maar geen slachtoffers vallen. Dat is de hoofdzaak. Vreemd vindt Waarman het trouwens dat bij de jaarlijkse kerstbomenverbranding de Nordmann kansloos het onderspit delft tussen de groeiende stapel pallets. Kan iemand vertellen wat alsnog de meerwaarde van deze stadse BBQ's is.

Waarman en zijn liefhebbende Waarvrouw dronken ’s avonds een gezellig pilsje bij vrienden. Aangelengd met een pittig potje sjoelen een vrolijk samenzijn van zo’n mannetje (m/v) of twintig, de uitgelezen kans het jaar driftig kussend althans goed te beginnen.

Nu is de tijd van de verkiezingen aangebroken. Door de stad driftig colporterende politieke partijen beheersen meer-en-meer het stadsbeeld. De een schenkt gezegende oliebollen, de ander gekleurde en liberale veiligheidsbrillen. Straks nog lekkende regenjassen van eetpapier en met wat geluk hapklare Noren of Friese Doorlopers van marsepein. Ja, de politiek is vindingrijk. Mogelijk komt het AOV met zinnelijk verteerbare lingerie in grootmoeders stijl.

Waarman zag zich op oudejaarsmiddag genoodzaakt met een breekijzer Café de Waal binnen te gaan. Daar kon je over hoofden lopen. Mensen kwetterden als winterkoninkjes en een man met een jaren-zestiggezicht mopperde dat het wel erg druk was met visite die je verder het hele jaar niet ziet.
   Het zal de dorst van de chronische thuisblijver geweest zijn: het gezicht op vrolijk onder getoupeerd haar of een kale harses, knalde Big Bucks & Easy Money vanaf het kleine podium. Het was een samenkomst met een drukte als in de toenmalige trein naar Auswitch, de voormalige Duitse heks. Ergo met voldoende drank en hapjes en leut en vrije ritduur.

Mensen droegen kaplaarzen, regenjassen en paraplu’s. Wat jongeren, die al vroeg rookten, staken rond de klok van 18.00 uur kilo’s vuurwerk aan voor de deur. Hun enthousiasme liet geen lont maagdelijk. Het zou op … en het ging op. Knallend en soms met een mooi Bengaals breiwerkje aan het firmament.

De sfeer was om te kussen. De vrouwen trouwens ook. 2017 had er nog niet eerder zo aantrekkelijk uitgezien. Jammer dat het zo regende. Dat deed de goedkoopste van de mascara’s zeker geen goed.

Waarman stelt zich bij deze voor dat 2018 voor iedereen (criticaster of niet) een fijn jaar wordt. Dat de raad woord houdt en een motie indient waardoor Vlaardingen genoodzaakt is een nieuwe burgemeester te zoeken en dat een ongekend opwaartse lijn wordt gevonden waar de stad nog jaren plezier aan beleeft. En dat de trein, of beter: ProRail, is verzakt zal ook wel door alle neerslag komen. Holland(spoor) op zijn smalst; regen nekt openbaar vervoer. Gewoon blijven lachen.

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Uw naam
Uw e-mailadres
Onderwerp
Vul uw bericht in...
x

Meest gelezen: