De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Serie waargebeurde verhalen 10

De olielamp

De olielamp

Ik zal een jaar of twintig zijn geweest toen mijn vader en ik die middag besloten om te gaan spieringen op de Maasvlakte. Dat deden we wel vaker in spieringtijd want er lag een verroeste stalen ponton die daar blijkbaar was achtergebleven en eenmaal daarop, je daar vanaf prima kon hengelen.

Voor de lezers onder u die niet weten wat spieringen zijn en hoe zij worden gevangen, volgt nu een korte uitleg: “Spieringen worden gevangen met een hengel die voorzien is van een sim met meerdere haken onder elkaar waaraan aas wordt gestoken, waarbij u moet denken aan het vlees van een uitgeknepen steurkrab of een in reepjes gesneden makreel et cetera! Spieringen zijn per definitie vraatzuchtig dus makkelijk te vangen in de nacht, bij het verblindende licht van een goed werkende gaslamp of te wel een petroleumvergasser.”

Ik hield voorin de auto de gaslamp stevig vast want bij de minste of geringste schok kon het ragfijne gaskousje, dat voor het heldere licht zorgde, zomaar de geest geven. Het monteren van een nieuw kousje kon tevens voor veel problemen zorgen en je visnacht schromelijk verzieken want geen licht betekende ook geen spiering.

Richting de Maasvlakte moest mijn vader stug in de ankers voor een doldrieste weggebruiker, die je in die tijd ook al op de Nederlandse wegen tegen kon komen. Met gaslamp en al knalde ik tegen het dashboard en het broze gaskousje was meteen naar de gallemiezen. Mijn vader die anders nooit vloekte behalve als hij op zijn vingers sloeg met een weerloze hamer, vloekte alsof het gedrukt stond. Ik staarde mistroostig naar het verbrijzelde gaskousje en hield verder de lippen stijf op elkaar.

Bij de ponton aangekomen bleek dat wij niet de enige vissers waren die de spiering hadden geroken. U zult zich afvragen, de spiering geroken? Ja, als er spiering aanwezig is, ruikt men dat van verre! Een penetrante visgeur die vanuit het water opstijgt en bij vangst later thuis, ook het huis doet stinken! Allemachtig, wat konden die spieringen toch meuren.

Onze gaslamp wilde na het plaatsen van een nieuw gaskousje niet branden. Gelukkig bracht een meneer, waarvan de lamp wel brandde, uitkomst. Hij meende dat wij er geen verstand van hadden en hij wel. Mijn vader bedacht zich geen moment en reikte de man zijn defecte gaslamp aan, die daarna meteen driftig begon te sleutelen.

Zo gezegd zo gedaan. Wij pakten snel onze spullen uit en begonnen te vissen bij het licht van de gaslamp van onze redder in nood en vingen die nacht een flink maaltje mooie spiering.

Onze gaslamp, ondanks alle vloeken van die meneer op de ponton, die het allemaal zo goed wist, brandde die nacht niet meer. Toch was het een nacht om nooit meer te vergeten. In de kelder stonk het de volgende morgen naar een sterke, allesoverheersende spieringlucht waar niemand blij van werd. Nadat ze heelhuids waren gefrituurd hebben wij ervan gesmuld en waren de problemen met de gaslamp snel vergeten.

Wat zou die meneer, die moederziel alleen bij zijn leeg-gebrande gaslamp op het ponton was achtergebleven bij aankomst thuis, aan zijn vrouw vertellen? Hij stonk vermoedelijk een uur in de wind, maar zeker niet naar spiering, maar wel naar petroleum.

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Uw naam
Uw e-mailadres
Onderwerp
Vul uw bericht in...
x

Meest gelezen: